indruk

het was a small step
voor de mens 
die hem plaatste
maar a giant leap 
voor de mens 
die hem kreeg

die voetstap op de ziel

een indruk
op een donkere plek
wachtend
in die enorme leegte 
zelfs de dood
die kwam er niet

(c) FuroreHugo


Iedere dag een vers.
Gevangen in verdichte taal: een gedachte, een beleving, een observatie die me deze dag aantikte.

Ik vind het erg leuk als je me volgt en zo af en toe een reactie geeft.
Vul je e-mailadres in of gebruik de ‘volg-knop’ en je ontvangt iedere dag een dagvers dagvers.


Ik sta overigens ook open voor verzoekversjes. Draag gerust een onderwerp aan ;-).

(On)gevaarlijk

Als kind kreeg ik wat sterretjes
“Koud vuur”, zeiden ze
“Dus ongevaarlijk.”
Tot het een een zwarte streep trok
op mijn hand en het tapijt

Als puber kreeg ik de liefde.
“Innerlijk vuur”, zeiden ze
“Dus ongevaarlijk.”
Tot het een zwarte streep trok
op mijn hart en op mijn ziel

Als volwassene kreeg ik jou
“Laat mij in jou ontvlammen”, zei je
“Ik ben ongevaarlijk.”
Beschermend leg ik mijn hand
op mijn geblakerde hart en dito ziel

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken een sterrenpatroon

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

wegwijzer

je kunt het echt zo gek
nog niet bedenken
of er zijn wel schoenen voor

voetbal, hockey, wandel
regen, sneeuw, water
ski, fiets, dat gaat oneindig door

ik heb van velen ooit
wel eens een paar gehad
ieder soort zijn eigen spoor

zo werd ik op mijn pad beschermd
tegen stekel, glas- en spijkerleed
fysiek was dat heel prettig hoor

maar voor de weg die ik bewandelde
met mijn glazen hart en porceleinen ziel
was maar bitter weinig voetcomfort

ik werd een landkaart zo van scheuren en van barsten
die me wezen welke weg ik beter wel of niet kon gaan
het was de waarde van die kaart waardoor ik nooit de moed verloor

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken alle schoenen die je hebt

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

deksel

hij houdt een deksel op zijn ziel gedrukt
legt er zware gedachten op
en laat hem nooit meer open staan

stel dat hij per ongeluk af zou zinken
de bodem aan zou raken
wat treft hij daar dan aan?

wetenschappers dachten lang
dat er geen leven mogelijk was
diep op de bodem van de oceaan

de druk zou er te groot
er is te weinig licht en
waar haal je je zuurstof ooit vandaan?

hij heeft het lef niet om te testen
hoe of dat is daaronder in zijn ziel
zijn angst: ik zal ten onder gaan

dus houdt hij een deksel op zijn ziel gedrukt
legt er zware gedachten op
en laat hem nooit meer open staan

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken hoe je denkt dat de bodem van de oceaan er uitziet.

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.

weggestopt

ik keek een tijdje rond
in de kelders van mijn ziel
daar waarvan ik liever niet heb
dat jij weet dat het bestaat

het was er kil
en donker
zoals te verwachten was

hoorde
plup

plup

plup


rook de schimmel
van mijn verdorven gedachten

zag er de stoffige tonnen
vol ingehouden woede
slordig op stapels
vergistend tot de bittere drank
van haat

ik struikelde 
over onuitgepakte dozen zelfrespect
(wist ik veel dat ik dat op voorraad had)

over de grond krioelde het ongedierte
van gevoelens die ik daar
had losgelaten
omdat ik ze in het licht
echt niet gebruiken kon

er woei een koude bries
langs mijn nek

in licht van het beragde raampje
zag ik de emmers 
vol met niet geplengde tranen

op de doorgezakte planken
aan de muur
de stapels onuitgesproken liefdesbetuigingen
vergeeld
vergaan
onbruikbaar nu

ach naïeveling die ik toch ben.
ik zeul dit allemaal maar mee
terwijl ik dacht het allemaal kwijt te zijn

Dagvers: Iedere dag een vers naar aanleiding van het boekje “Elke dag een tekening” waarin ik dagelijks word uitgedaagd een tekenopdracht uit te voeren. Laat ik nou tekenen met woorden!
De opdracht van vandaag:

Teken het smerigste wat je vandaag hebt gezien

Je kunt me volgen door je mailadres in te vullen in de linkerkolom van deze pagina en op de de ‘volg’ -link te klikken.